دنیای نا شناخته روان آدمی چون دریایی بی کرانه ، همچون پهن دشتی بی انتها و چونان کوهی سر بر افلاک دارد.
در دنیای روان انسان نا شدنی وجود ندارد. هر چیزی سهل و هر کاری انجام شدنی است. تنها انسانهائی به خواستهای ژرف خویش رسیده اند که از این نیروی شگرف سودی جسته اند. و صد افسوس که اینان معدودی بیش نیستند. که اکثر ما آدمیان تنها بر قوای بدنی و ظاهری خویش تکیه زده ایم و حتی از وجود نیروی عظیم روانی خویش غافلیم.
از موضوع دور نشویم ، اینجا سخن از فن و هنر کونگ فو ، یگانه هنری که آدمی را توان می بخشد و به ورای تصور و اندیشه می رساند و به گمان اگر از قوای روانی خویش غافل شویم هرچند بکوشیم از حدی معین فراتر نخواهیم رفت.
یک کونگ فو کار واقعی انسانی است با اندیشه ، عزم و حتی بدنی پولادین. من در اینجا نتیجه تجربیات سالیان خود را در کشاکش فنون کاراته به تو ای جوینده برترین ، بدین گونه باز می گویم که نیروی برتر به معنای واقعی تنها با تمرینات بدنی حاصل نمی گردد بلکه بر اثر تمرینات روانی آنرا فراچنگ خواهی داشت.
در اینجا روشی از نرمش به دان گونه که اندیشه و روانت را بی آنکه جسمت حرکتی نماید ورزش دهید و آماده کارزار زندگی سازید بر تو باز می گویم.
نرمش روانی :
در نرمش روانی ، شاگردان به گرد استاد حلقه زده در وضعیتی راحت می ایستند. استاد شروع به شرح حرکات نرمشی می نماید و شاگردان همان گونه فراگرفته شروع به تصور انجام حرکات می نمایند.
مثلا" استاد میگوید :
شما پایتان را هم اکنون بالا بیاورید. و تا نزدیک سینه برسانید و سپس از نزدیک سینه به سر و حالا پای شما از نزدیک سرتان گذشته است. پایتان درست در بالاترین حد خود رسیده است. شما هم اکنون کشش عضلات پایتان را احساس می کنید. پایتان خسته شده است ، خیلی درد گرفته ولی این برای شما مهم نیست ( استاد همچنان ادامه می دهد ). اکنون هزاران مغز و چشم به این موفقیت شما دوخته شده است. خیلی عجیب به نظر می رسد که پایتان از حد طبیعی خود نیز توانسته فراتر رود. شما توانسته اید کاری انجام دهید که حتی تصور آن در مورد یک انسان بعید به نظر میرسد. حالا پایتان در جهت معکوس پیچیده و به عقب بدن شما رفته است.
توجه دارید که در تمامی مدتی که استاد این سخنان را به زبان می آورد شاگردان پای خود را کوچکترین حرکتی نداده بودند و تنها گوش می دادند و تصور آنرا می نمودند.
در ابتدا انجام اینگونه تمرکز روانی مشکل به نظر می رسد. اما پس از تمرین کافی به نیرویی حیرت انگیز دست خواهید یافت. اگر این تمرکز با خلوص تمام انجام شود و وقتی که استاد شرح بالا آمدن پایتان را میدهد شما هرچند کوچکترین حرکت فیزیکی انجام نداده اید و این تنها تمرین و نرمش روانی است اما به راستی خسته می شوید. عرق بر پیشانیتان مینشیند و پس از آن اعتماد به نفس عجیبی در خود احساس خواهید کرد( بخش عملیات ذن )
چنین شخصی در مقابله با هرگونه تهاجم دیگر خود را انسانی متزلزل و بی اراده احساس نمی نماید و چون کوه در برابر مشکلات می ایستد. در تمرین بالا استاد میتواند یک مسابقه ورزشی مثلا" مسابقه دوی با مانع را مجسم نماید و دائما" یادآوری کند که حالا از فلان مانع نیز توانستید بجهید و نیز اهمیت و عده ی افرادی را که به تماشا نشسته اند را بازگو نماید و بدون شک اگر این تمرین روانی به خوبی انجام پذیرد شما احساس خستگی خواهید نمود و به خود می بالید که از چنین موانع و راهی چنین طولانی گذشته اید و این اعتماد به نفس شما را چند برابر میکند.
این تمرین را میتوانید به تنهائی و بر فنون و نرمش هائی که در انجام آنها احساس ضعف مینمایید انجام دهید و تاثیر شگرف انگیز آنرا مشاهده نمائید
